شب قدر

در شب قدر چه اتفاقی افتاد؟ فارغ از مسایل ماورالطبیعه موضوع قابل طرح است. نگاهی به آیات قرآن به یک نکته تأکید دارد. نزول دفعی و یکپارچه قرآن بر قلب پیامبر. «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن»، «انا انزلناه فی لیله القدر» و «انا انزلناه فی لیله مبارکه». قرآن به عنوان برترین معجزه پیامبر در این شب اتفاق می افتد. دربهای معرفت بر روی او باز می شود. همان می شود که «نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت – به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد».

چنین پدیده ای چگونه امکانپذیر است؟ در احادیث آمده است که «العلم نور یقذفه ا... فی قلب من یشاء من عباده» عارفان و انسانهای بالامرتبه آنچه بدست آورده اند نتیجه شب زنده داری آنان است. «چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی – آن شب قدر که این تازه براتم دادند.» «صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ – هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم.». «دعای صبح و ورد شب کلید گنج مقصود است». «وذالنون إذ ذهب مغاضبا .... فنادی فی الظلمات ...»

بنابر این شب اساساً جایگاه ویژه ای دارد. شب زنده داری یک ویژگی در انسان ایجاد می کند. خلوص عمل و تصفیه عمل دریچه معرفت بر روز انسان باز می شود. در طول سال این شب زنده داری باید تداوم داشته باشد.

آیات سوره کهف مسیر پیامبرگونه شدن را نشان می دهد. قرائت آیات یعنی تکرار راه دستیابی به این هدف. اینجاست که این سخن روشن می شود: «پیامبران مافوق انسان نیستند، بلکه انسانهای مافوقند والا برتری بر انسان نخواهند داشت. «قل انما انا بشر مثلکم ...» به میزان خلوص عمل جایگاه و مرتبه آنها متفاوت خواهد بود.

آیات سوره کهف بر موضوعات زیر تأکید دارند:

ایمان و عمل صالح مسیر خداگونه شدن. «والذین آمنوا و عملوا الصالحات ...»

«من کان یرجوا لقاء ا... فإن أجل ا... لآت» این همان معنا و مفهوم را دارد که «رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند»

راههای رسیدن به خدا را تبیین می کند و اشاره دارد که در این مسیر امتحان الهی وجود دارد.

یکسری داستان پیامبران پیشین را بیان می کند که «تلک الامثال نضربها للناس و مایعقلها الا العالمون»

آنهایی که غیر خدا را انتخاب می کنند، مثل عنکبوتند «اتخذت بیتاً ...»

مردان خدا پرده پندار دریدند یعنی همه جا غیر خدا یار ندیدند.

پس عمل صالح انسان را به خدا می رساند. «و ما کنت تتلوا من قبله من کتاب و لاتخطه بیمینک ...» و در واقع این آیات آخر دلالت روشنی بر مطالب فوق دارد. «بل هو آیات بینات فی صدور الذین اتوا العلم» و «الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا»